Zurylasya popadya svoyeyu bidoyu [3]

Zurylasya popadya svoyeyu bidoyu:
– Bidna moya holova, shcho pip z borodoyu.

Pryspiv:
Oh meni toshno, oh meni nudno,
Shcho za borodatym zyty meni trudno.

Klychut ljudy na hrestyny, treba iz nym sisty,
A yak hlyanesh na borodu, ne zahochesh yisty.

Oi pidu ya do vladyky da stanu prosyty,
Chy ne skaze vin popovi borody holyty.

Oi zabrala z popadya kury ta indyky,
Mandruvala z popadya prosto do vladyky.

Pryishla z vona do vladyky da i u nohy pala,
Duze hirko zarydavshy, iomu promovlyala:

– Pomylui mene, vladyko, shcho meni robyty?
Pozvol popovi moyemu borodu holyty.

Vysluhav yiyi vladyka, duze pohmuryvsya,–
Stalo tisno u kimnati, yak vin rozhodyvsya.

De sya vzyalys keleinyky, staly yiyi vchyty,
Shcho ne mozna popam, chencyam borody holyty.

– Pustit mene,– tak popadya stala promovlyaty,–
Sama budu ya popovi borodu chesaty.